خبرگزاری مهر؛ گروه استانها: ابتدای شب هنوز خیابانهای اطراف میدان باز است و رفتوآمد خودروها جریان دارد. چند نفر آرامآرام خودشان را به میدان میرسانند. چند بانوی کفنپوش گوشهای ایستادهاند و عکس امام خامنهای را در دست دارند. کمی آنطرفتر، پرچمها یکییکی بالا میروند و میدان آرامآرام شکل دیگری به خود میگیرد.
مسئولان موکبها هم از راه میرسند. بیشترشان با دستهای پر؛ یکی وسیلهای را جابهجا میکند، دیگری میز و صندلی میآورد و نوجوانها سهم بیشتری از کار را به دوش میکشند. ظرفهای سنگین آب را با زحمت جابهجا میکنند و بعد سراغ سماورها میروند.
چهارچرخی از سمت مسجد ولیعصر به طرف موکب صاحبالزمان میآید. وسایل پیاده میشوند و نوجوانها بیآنکه منتظر دستور بمانند، هرکدام گوشهای از کار را میگیرند؛ آب داخل سماورها ریخته میشود و بساط چای و دمنوش کمکم آماده پذیرایی از مردم میشود.
کنار موکب صاحبالزمان، موکب جبهه مقاومت برپا شده است. میزها مرتب میشوند و بنرها سر جای خود قرار میگیرند. اینجا علاوه بر فعالیتهای فرهنگی و پشتیبانی، آموزشهایی درباره کار با سلاح نیز ارائه میشود؛ موکبی که مسئولانش میگویند هدف آن کمکرسانی و همراهی با جبهه مقاومت است.
آن سوی میدان، موکب گام دوم انقلاب قرار دارد. صندلیها و میزها با حوصله چیده میشوند. چند نفر از بانوان، با روی گشاده مشغول آمادهسازی هستند. اینجا قرار است میدان فقط محل تجمع نباشد؛ کتاب امانت داده میشود، درباره مسائل روز و مباحث تبیینی گفتوگو میشود و کلیپهایی روی پرده برای رهگذران پخش میشود.
چند قدم آنطرفتر، روی یک موکت، بچههای پلاکاردنویس نشستهاند. کاغذها و ماژیکها جلویشان پهن است و جملههایشان را متناسب با موضوعات روز روی پلاکاردها مینویسند. رهگذران میتوانند از میان پلاکاردهای آماده یکی را انتخاب کنند یا جملهای را سفارش دهند تا همانجا نوشته شود.
در میان جمعیت، مردی ۶۹ ساله هم ایستاده است؛ ابوالفضل میرزایی، جانباز ۵۰ درصد بنیاد شهید و امور ایثارگران.
او میگوید: حضورش در این شبها برایش فقط یک حضور معمولی نیست و با وجود شرایط جسمی، خود را به میدان میرساند.
همه در میدان حاضر هستند
میرزایی درباره دلیل حضورش میگوید: دوستان در آنجا میجنگند و من هم در کل جبهه بودم و با این وضعیتی که دارم، از خانه میآیم اینجا تا خودم را به نمایش بگذارم و مردم عزیزمان بدانند که ما با این وضعیت هم میآییم.
این جانباز دفاع مقدس حضور مردم در میدان را بخشی از همراهی با نیروهای حاضر در جبهه میداند و تأکید میکند که مردم باید در میدان بمانند.
او درباره نگاهش به جنگ نیز میگوید: نگاهم خوب و روشن است و به نظر من یک قدم از دشمن جلوتر هستیم و هر اقدامی که صورت میدهند با آن برخورد میشود.
میرزایی در ادامه به نقش یمن در تحولات منطقه اشاره میکند و میگوید: فشارهای واردشده از سوی یمن باعث شده آمریکا محاسبات دیگری داشته باشد.
اما برای او مهمترین مسئله، حفظ حضور مردم است و می گوید: ما باید در میدان باشیم، در خیابان و در میدان حضور داشته باشیم تا دوستان عزیزمان در میدانهای جنگ با شیطانهای زمان بجنگند.
ساعت به حدود ۱۰ شب نزدیک میشود. خیابانها بسته شدهاند و جمعیت آرامآرام برای حرکت آماده میشود، راهپیمایی از میدان امام خمینی (ره)آغاز میشود و در مسیر میدان شهید شیرودی ادامه پیدا میکند. کمی پایینتر از میدان شیرودی، مسیر برمیگردد.
در طول مسیر، سخنرانیهای تبیینی متناسب با موضوعات روز و مداحیهای حماسی، جمعیت را همراه میکند. پرچمها بالاست و پلاکاردها میان جمعیت دیده میشوند.
خونخواهی امام شهید ادامه دارد
محمد ناظمی، ۴۰ ساله، یکی از افرادی است که میگوید حدود ۱۹ یا ۲۰ شب در این تجمعات حضور داشته است. انگیزهاش را خونخواهی امام شهید، حمایت از رهبر و نیروهای مسلح و جلوگیری از تکرار حوادث دیماه ۱۴۰۴ عنوان میکند.
او میگوید: میدان نباید به دست نااهلان بیفتد و امیدواریم بمانیم تا جشن پیروزی انقلاب جدیدمان را با رهبری سید مجتبی خامنهای جشن بگیریم.
راهپیمایی که تمام میشود، گوشهای از میدان استیج برپاست. جمعیت اطراف آن میایستد و مداحان و سخنرانان یکی پس از دیگری برنامه اجرا میکنند. مداحی، سخنرانی تبیینی، دعای استغاثه و سرود ملی، بخشهای پایانی برنامه است. میرزایی معتقد است: همین حضورهای شبانه، خود بخشی از مقابله با دشمن است. او تجمعات را ضربه کاری به دشمن میداند و میگوید: هر یک نفر برابر یک موشک است و در قلب دشمن اثر میگذارد.
بعد از پایان برنامه، موکب صاحبالزمان بار دیگر شلوغ میشود. مردم برای پذیرایی میایستند، چای و دمنوش میان جمعیت توزیع میشود و کمکم میدان خلوتتر میشود.اما همه نمیروند.
تا پای جان می مانیم
در میان جمعیت، سید فاطمه سمایی متولد ۱۳۴۱، یکی از حاضران در این تجمعات است. او درباره حضورش در این برنامهها میگوید: از همان ابتدا توفیق حضور داشتم، هرچه رهبرم بفرمایند، من در خدمت رهبرم هستم و تا پای جان میمانم.
سمایی با اشاره به فضای این تجمعات، ادامه میدهد: به خواست خدا ما پیروز میدان هستیم، چون دست خدا بالاترین دستهاست زیرا اینجا میدان کربلاست و ما پیروز میدانیم.
او آینده را نیز روشن میداند و میگوید: انشاءالله زمینه ظهور آقا صاحبالزمان در حال آماده شدن است.
سمایی درباره ادامه این تجمعات نیز تأکید میکند: مردم لطف میکنند و به فرمان رهبر عزیزمان میآیند. همه با جان و دل تلاش میکنند و ما هم هستیم تا پای جان؛ تا زمانی که مقام معظم رهبری بفرمایند.
تا پیروزی نهایی در میدان هستیم
همچنین در بین جمعیت، محمدمهدی، جوان ۱۸ سالهای است که نزدیک به ۲۰۰ شب است حضور در این تجمعات را ادامه داده است. خودش میگوید از شهادت رهبری تاکنون در این برنامهها حاضر بوده و شبهای دیگر نیز خواهد آمد؛ «تا پیروزی نهایی».
وی انگیزه خود از حضور در این تجمعات را خونخواهی رهبر شهید عنوان میکند و با اشاره به نگاه خود به شرایط جنگ و آینده، آن را روشن توصیف میکند و معتقد است: تا زمانی که مقاومت و ایستادگی ادامه داشته باشد، دستیابی به قله به فرمایش رهبر شهید محقق خواهد شد.
وی همچنین با استناد به آموزههای قرآن کریم، پیروزی را از آن حق میداند و در پایان ابراز امیدواری میکند که بتواند برای امام زمان(عج) سرباز خوبی باشد.
گروهی که حالا دیگر به آخرین بخش این شبها رسیدهاند، همچنان در میدان میمانند. برنامه این جمع در گذشته به شکل رژه خودرویی برگزار میشد، بعد به ایستادن کنار خیابان و پرچمگردانی در خیابانهای مختلف تغییر کرد و حالا محل استقرارشان مشخصتر شده است؛ اطراف میدان امام خمینی.
پرچمها بالا میمانند و شعارها ادامه پیدا میکند؛ آنها آخرین کسانی هستند که میدان را ترک میکنند.
میدان امام خمینی دوباره آرام میشود. سماورها خاموش میشوند، میزها جمع میشوند و پلاکاردها از روی زمین برداشته میشوند، اما این پایان ماجرا نیست.فردا شب، دوباره چند پرچم، چند موکب، چند نوجوان و مردمی که نزدیک به ۲۰۰ شب است قرارشان با این میدان را حفظ کردهاند، خودشان را به همین نقطه خواهند رساند؛ میدانی که برای آنها فقط یک میدان شهری نیست، بلکه محلی برای اعلام حضور است.
خبرنگار: آزاده افشانی
نظر شما